KARBOKSYTERPIA

karboksyterapia kraków shintai

Karboksyterapia

Karboksyterapia zwana „bąbelkowym zabiegiem” polega na pod- lub śródskórnym podaniu dwutlenku węgla, którego podanie w zależności od miejsca aplikacji daje różne efekty. Dwutlenek węgla jest podgrzewany do temperatury ciała, a ciśnienie i prędkość przepływu gazu są kontrolowane i regulowane w zależności od potrzeb i miejsca nakłucia. Zabieg jest całkowicie bezpieczny (z klinicznie udowodnioną skutecznością), nie wywołuje skutków ubocznych, a ilość dwutlenku węgla podanego w trakcie seansu jest zbliżona do ilości gazu wytwarzanego w organizmie podczas wysiłku fizycznego. Zabieg nie wymaga znieczulenia, a jedyny dyskomfort, jaki pojawia się przy iniekcji związany jest z wtłoczeniem ciepłego gazu do skóry lub tkanki podskórnej.

Historia

Historia Karboksyterapii rozpoczęła się w latach trzydziestych XX wieku, w kurorcie Royat we Francji, gdzie lekarze odkryli, że kąpiele w wodach wysoko nasyconych dwutlenkiem węgla, korzystnie wpływają na gojenie się ran. Efekty estetyczne zostały zauważone w trakcie podawania dwutlenku węgla w okolice kolan u pacjentów chorujących na zakrzepicę żylną w Urugwaju. Zauważono nie tylko zadowalające efekty terapeutyczne, ale także ogromną poprawę kondycji skóry tejże okolicy. Odkrycie to zrobiło wrażenie na lekarzach, ponieważ jest to miejsce wyjątkowo oporne na działanie diety i ćwiczeń fizycznych. Tak więc, jedno z ostatnich najważniejszych odkryć w dziedzinie medycyny i kosmetologii estetycznej, było niczym innym jak po prostu „skutkiem ubocznym” konwencjonalnych zabiegów leczniczych. W latach 90-tych zaczęto wykorzystywać w karboksyterapię w leczeniu cellulitu, później dopiero znalazła ona zastosowanie w dziedzinie medycy estetycznej.

Działanie karboksyterapii

Po zdeponowaniu gazu w tkance pierwszym efektem jest gwałtowne rozszerzenie naczyń krwionośnych (rewaskularyzacja) i zwiększenie przepływu krwi. W momencie, gdy krwinki czerwone są wystawione na działanie wysokiego stężenia dwutlenku węgla, enzym anhydraza węglanowa obecny głównie w erytrocytach w obecności wody rozkłada dwutlenek węgla na jony węglowodorowe (HCO3) oraz kationy wodoru (H+). PH w tkance zmienia się na kwaśne, co wpływa na zmniejszoną zdolność hemoglobiny do wiązania tlenu, dzięki czemu zostaje ona w tkankach.

Reakcją skóry na iniekcje z dwutlenku węgla jest kontrolowany stan zapalny, dzięki któremu następuje produkcja kolagenu i elastyny. Poprawia się także retencja wody, wpływając na zmniejszenie obrzęków. W ciągu następnych kilku miesięcy po zabiegu trwa kurczenie się włókien kolagenowych i odbudowa skóry, co znacznie poprawia jej jakość, napięcie i sprężystość. Dodatkowo w przypadku rozstępów zwiększony przepływ krwi i zwiększenie ilości tlenu w tkance stymuluje skórę do produkcji melaniny, co prowadzi do repigmentacji obszaru przywracając jej normalny wygląd.

Pobudzone zostają również naturalne czynniki wzrostu, czynnik wzrostu śródbłonka naczyniowego VEGF (Vascular Endothelial Growth Factor), który jest najsilniejszym i najbardziej swoistym czynnikiem wzrostu. VEGF wspomaga reakcję migracji białek osocza do przestrzeni zewnątrzkomórkowej, prowadząc do tworzenia nowych naczyń krwionośnych (neowaskularyzacja).

Komórki tłuszczowe są bardzo wrażliwe na iniekcje z CO2 . Podany gaz częściowo przekształca się w tkankach w kwas węglowy, który mechanicznie uszkadza adipocyty i je rozpuszcza. Zwiększone ukrwienie prowadzi do poprawy metabolizmu i szybszego wydalania uwolnionego tłuszczu. Dzięki temu zmniejsza się ilość i objętość komórek tłuszczowych. Baroreceptory stymulowane przez ciśnienie i uraz prowadzą do syntezy i uwalniania mediatorów: histaminy, bradykininy, serotoniny i katecholamin. Aktywują receptory beta-adrenergiczne i cykliczny adenozyno- 3′, 5′-monofosforan cAMP w tkance, co prowadzi do usprawnia procesu lipolizy w obstrzykiwanych obszarach. Następnie komórki tłuszczowe trafiają do wątroby, gdzie są metabolizowane i usuwane z organizmu. Działanie lipolityczne może być doskonale wykorzystane do wyrzeźbienia takich „problematycznych” okolic, jak wewnętrzna czy zewnętrzna część uda, tzw. boczki i brzuch.

Podstawowe wskazania do zabiegu:

redukcja tkanki tłuszczowej,

blizny potrądzikowe,

blizny pooperacyjne,

rozstępy,

cellulit,

zmarszczki,

cienie wokół oczu,

łysienie,

zaburzenia krążenia,

zwiotczenia skóry.

Miejsca w których można wykonywać zabieg:

okolice oczu, twarz, szyja, dekolt, podbródek, owłosiona skóra głowy, brzuch, pośladki, uda, kolana, łydki, dłonie

Podawany dwutlenek węgla jest transportowany do płuc, a następnie wydalany w końcowym etapie procesu oddychania. Bolesność zabiegu jest zmienna, dla większości karboksyterapia jest zabiegiem mało bolesnym, niewyłączającym z codziennej aktywności. Istnieje tylko prawdopodobieństwo wystąpienia drobnych siniaków, czasowego obrzęku, zaczerwienienia, chwilowego uwypuklenia w skórze. Nie należy, jednak zrażać się tymi, krótkotrwałymi i mało uciążliwymi niedogodnościami. Efekt końcowy, jest tego z całą pewnością wart.

 

OXYBRAZJA

infuzja tlenowa shintai kraków

Nazywana inaczej mikrodermabrazją wodno-tlenową. Jest to rodzaj peelingu mechanicznego, gdzie czynnikiem złuszczającym naskórek jest strumień rozproszonych kropelek soli fizjologicznej aplikowanych pod ciśnieniem sprężonego powietrza za pomocą specjalnej dyszy.

Zabieg ten jest skuteczną a zarazem w pełni bezpieczną metodą złuszczania naskórka umożliwiającą przeprowadzenie go u osób o cerze delikatnej, naczynkowej i wrażliwej.

Podstawowym działaniem oxybrazji jest złuszczanie powierzchownych warstw naskórka, przez co pobudzany jest proces naskórkowania (gojenie się naskórka). Wielokrotne stosowanie zabiegu oddziałuje również na skórę właściwą, pobudzając syntezę włókien kolagenowych i elastynowych. Dzięki temu następuje zwiększenie elastyczności skóry i spłycenie powierzchownych zmarszczek.

Oxybrazja przyspiesza usuwanie zaskórników, zmniejsza łojotok oraz działa na bakterie beztlenowe, które odpowiedzialne są za powstawanie trądziku pospolitego. Zabieg jest bezbolesny, w przeciwieństwie do mikrodermabrazji diamentowej czy korundowej.